195- Plisowana spódnica, którą zanoszę na śmierć.

Nienawidzę chorować. Pytanie mogłoby brzmieć kto lubi, ale są tacy co lubią różne dziwne rzeczy więc amatorzy chorowania też się znajdą. Pierwszego dnia nawet mnie to dość bawiło, poczytałam sobie książkę, popisałam sobie licencjat (zapamiętać by sprawdzić czy głowa w gorączce nie nawypisywała głupot), posiedziałam na piekielnych i jakoś zleciało. Potem wszystko zaczęło mnie denerwować- no bo ile można? Temperatura bije osobiste rekordy, kaszel budzi sąsiadów, i na dodatek mi się nudzi. Dziś na szczęście udałam się wreszcie do lekarza, dostałam leki, przykazanie jedzenia dużej ilości wszystkiego co słodkie i robienia inhalacji. Lekarze zdecydowanie częściej powinni przepisywać słodycze, choć mnie akurat nie trzeba do nich wcale namawiać.
Spódnica w bardzo słodkim kolorze, jest moją absolutnie ulubioną spódnicą i jeśli kiedyś ją zgubię albo zniszczę to kupię kolejną. A propos zgubię- nie wiem jak to możliwe ale zgubiłam jedną spódnicę. Minus ciągłego pakowania walizki i jeżdżenia między miastami. Przeszukałam i dom rodziców i mieszkanie w Warszawie, nie ma. Jedyna nadzieja, że zostawiłam ją u kogoś gdy wskakiwałam w dresiwo, albo pożyczyłam komuś na hippie party, ale póki co nikt się nie przyznaje.

spódnica- h&m
koszulka- reserved
bransoletki- h&m

194- O wyczuciu chwili i tęsknocie za kieckami.

Wspominałam kiedyś o moim fantastycznym wyczuciu chwili? Wiem, że nie- pytanie retoryczne:)

Teraz, dzień przed zaliczeniem, korzystając właśnie z tegoż wyczucia mój organizm postanowił się zbuntować i obniżyć swą odporność. Ok, stanie na mrozie przez pół godziny i plotkowanie z koleżankami z liceum pewnie nie pomogło, ale żeby mi tak od razu w korzonki poszło to już gruba przesada! Ale spoko, walczę.  Z tego wyczucia skorzystałam bardzo boleśnie w Czarnogórze obficie pryskając się offem w obronie przed komarami. Nie wpadłam jednak na to, że zawarty w nim alkohol się łatwo ze skóry nie wypłukuje i zafundowałam sobie tym samym dość ciężkie poparzenia (żeby nie było- pryskałam się wieczorem, brałam prysznic i poparzyłam się na drugi dzień), osłanianie rąk i dekoltu przez resztę wyjazdu, propozycję pobytu w czarnogórskim szpitalu i retuszowanie swoich rąk na zdjęciach przez kolejny miesiąc:P
Zdarzyło mi się też zgorszyć pewnego profesora swym siarczystym klnięciem (ale miałam powód), czy zbyt głośno wyrazić niepochlebną opinię, ale jak to mawiał mój kolega-  język trzeba mi było upitolić za młodu.
A żeby było coś o ciuchach to teraz maxi sukienka w roli maxi spódnicy bo mi się ostatnio za kieckami zatęskniło.

sukienka- new look
t-shirt- reserved
bransoletki- h&m

193- Nowe dredloki i nowa miłość.

Czułam już wielką potrzebę zaplecenia włosów, nowe dredziole były gotowe i oto się stało. Wcześniej dwa razy potraktowałam się rozjaśniaczem, ostrzegłam ludzi na fejsie, że jestem blondynką co oczywiście zostało skomentowane "że mentalną to wiadomo nie od dziś". Moje stwierdzenie o blondowatości jest oczywiście lekko przesadzone ale niewątpliwie jest dużo jaśniej niż było.

Zazwyczaj jest tak, że jak wchodzi jakiś nowy trend co oczywiście widzę tylko po tym co przewija się na blogach to mi się nie podoba. Jestem zacofana i zazwyczaj zaczyna mi się to coś podobać jak wszyscy już to mają. Albo nawet jak to coś jest już passe. Tak też jest i z koronkami. Wszyscy mają, i ja poczułam nieodpartą potrzebę posiadania czegoś zwiewnego. Posiadłam parę rzeczy i oto prezentuję pierwszą z nich, którą pokochałam od pierwszego noszenia. Pseudoemu to najwygodniejsze buty ever, polecam.

192- Plisowana spódnica i przyczajony tygrys.

Kontynuuję nawał kolorów. Jakoś samo mi tak wychodzi. Spódnicę pokochałam od pierwszego noszenia i pewnie nosić będę, póki nie znajdę drugiej równie fajnej. Na zdjęcia załapał się również Imbir choć minę ma na nich dość tępą. Zapewniam jednak, że to cwana bestia. Naszyjnik wpadł mi w ręce podczas zakupów przedświątecznych, na które szłam z nastawieniem, że idę po prezenty a nie po pierdoły dla siebie. Jak się skończyło widać.

Kontynuuję również pisanie licencjatu i muszę Wam przyznać, że jestem z efektów swojej pracy cholernie dumna. Chciałabym już bardzo skończyć ale na szczęście koniec gdzieś tam mi już majaczy.

Przed Wami ostatni niezapleciony post. W kolejnym już dredloki, a jeśli ktoś jest spostrzegawczy to być może dostrzeże na poniższych zdjęciach pierwszy efekt rozjaśniania (dobra, to właściwie niemożliwe do zobaczenia na tych fotkach, ale to tak na wypadek gdyby ktoś chciał mi wypomnieć nierówny koloryt:)).

spódnica- h&m
koszulka- Atlantic
kurtka- sh
naszyjnik- rossmann
kolczyki- prezent

191- Różowa marynarka i wzorzyste legginsy czyli dużo kolorów!

Miałam ambitne plany naukowe na święta, które skończyły się leżeniem na kanapie, czytaniem książek i oglądaniem filmów czyli popularnym odmóżdżaniem. Deadline jednak mnie powoli goni, wróć gonił. Wczoraj trzasnęłam drugi rozdział licencjatu i wygląda na to, że chyba się wyrobię z całością w wyznaczonym terminie. Odpukać oczywiście.
Kolorystyka napawająca optymizmem, ale nie dopisujmy tu żadnego głębszego przesłania, po prostu lubię na siebie dużo nawalić. Te legginsy mnie zdobyły, gdy pierwszy raz zobaczyłam je na dworcu na pęcinach mojej koleżanki i rozmowa spełzła z tematu "jak ja wsadzę tę walizkę na półkę" i obmyślania najróżniejszych technik (z których oczywiście wygrała "uśmiechnąć się ładnie do miłego młodzieńca") na "co tam nowego panie w sklepach". Czekałam aż je przecenią i się w końcu doczekałam. Po zakupie pojawił się oczywiście standardowy problem- do niczego mi nie pasują, ale postanowiłam się tym nie przejmować. A jak miałam ciśnienie, że muszę je wreszcie założyć to już jakoś samo poszło.

legginsy- new yorker
marynarka- allegro
tunika- stradivarius
naszyjnik, pierścionek- h&m

190- Bluza, z bardzo prozaicznego powodu ulubiona.

Ta bluza to najlepszy zakup podczas letnich wyprzedaży. Uratowała mi nerki w Pilznie, kiedy to pogoda miała głęboko w poważaniu, że jest lato a my mamy ze sobą 90% letnich rzeczy, i nosiłam ją tam niemal codziennie. Teraz moje gorące do niej uczucie jest zdecydowanie rzadziej wyrażane ale zazwyczaj gdy idę na posiedzenie do biblioteki to idę właśnie w niej. Jest różowa, wygodna i ma kieszeń, w której przed czujnym okiem bibliotekarki można schować batonik. To jej daje przewagę nad całą resztą moich bluz, które kieszeni nie mają.

bluza- cropp
łańcuch- terranova
kolczyki- h&m
kozaki- bootsquare

189- Wartości edukacyjne blogosfery.

Na zdjęciach zupełnie nieoczekiwanie okazało się, że zdradzam co noszę w torbie. Nie wykorzystałam okazji by strzelić pościk o tym, że mam tam telefon, kalendarz, gumę do żucia czy co tam jakże zadziwiającego zawsze inni pokazywali, a wywaliłam za to rozwalonę torbę w kąt, który się na fotki załapał. I tak o to oczom publiczności ukazała się woda mineralna. Można więc teraz powiedzieć, że post ma wartość edukacyjną- pijcie dużo wody, woda jest zdrowa.
Polubiłam się bardzo z plisowanymi spódnicami, co widać na fotkach. Bransoletek mi zabrakło więc zamotałam na ręce naszyjnik. Dość niewygodna opcja, nie polecam.

spódnica- new yorker
chusta, naręczny naszyjnik- h&m
kolczyki- six

188- Sukienko tunika, jak zwał tak zwał.

Sylwestrowego ałtficiku nie będzie, ale prawie bo w tej tuniko-sukience, zwał jak zwał, witałam nowy rok. Chętnie nosiłabym ten oto twór w roli sukienki, gdyby nie to, że poprawiając włosy cała idzie w górę i odsłania to czego nie powinna. Pod spodem więc obowiązkowo szorty zwłaszcza, że dość często muszę podpinać jakieś wyłażące kłaki.  Kolor sukienki (niech już będzie, że to sukienka) mocno przekłamany, bo to mocno nasycony fiolet, a nie jakaś wersja pośrednia między niebieskim a fioletem, ale mój szanowny aparat nie raczył tego oddać. Mówi się trudno a Wy musicie mi uwierzyć na słowo. 

Postanowień nie zrobiłam bo jak mam coś zrobić to nie potrzebuję nowego roku by zacząć. Życzyłabym sobie, żeby po kolejnym Sylwestrze wszyscy moi "znajomi" nie rozwodzili się na fejsie "jaki to był gruby melanż",  bo jak jeszcze raz przeczytam "kac morderca" to mi moje i tak wysokie ciśnienie w końcu rozwali jakąś żyłkę.  Życzę sobie lepszej komunikacji miejskiej bo mi autobus zlikwidowali i jest kiszka. Życzę sobie szybszego powrotu na antenę Walking Dead bo czwartki bez zombiaczków to czwartki stracone, a Wam życzę tego co chcecie, nic nie narzucam:)

Edit: w telefonie sukienka jest tak fioletowa jak ma być więc odwołuję swoje kolorystyczne dywagacje.

  

sukienka- bershka

kozaki- bootsquare
korale- z Zakopanego
naszyjnik- h&m

187- Plisowana różowa spódnica i hendmejdowy naszyjnik.

Niech będzie, że te zdjęcia miały wyglądać tak jak wyglądają, a nie jest to wcale sprawka złego światła i niechęci współpracy aparatu (przypuśćmy, że to taki vintage'owy efekt, ok?). Bo z fleszem zdjęcia wyszły tak, że z mojej spódnicy robi się wielka plama- patrz ostatnie zdjęcie. Bez flesza za to widać chociaż, że jest plisowana. Na tę spódnicę zachorowałam gdy zobaczyłam ją na którymś blogu, a że do h&mu było mi nie po drodze przeszukałam allegro. I tam udało mi się ją kupić 30złotych taniej niż w sklepie, dlaczego taniej nie wiem, ale nie przeszkadza mi to. Razem ze spódnicą występuję hendmejdowy naszyjnik, popełniony podczas przedświątecznego sprzątania, kiedy to różne materiały wpadły mi w ręce.

spódnica- h&m
naszyjnik- diy

186- Sukienka o dziwnej długości i nadchodzący wysyp różu.

Jako różoholiczka zapowiadam nadejście dużej ilości różu w najbliższych notkach, choć być może powinnam była to zrobić już w poprzedniej notce. Ostatnio najchętniej chodziłabym od stóp do głów na różowo bo jakoś tak do wszystkiego mi pasuje. Możliwe, że za tydzień, dwa mi się odwidzi, ale gdyby nie- ostrzegałam.

Sukienka o dziwnej długości, bo ani maxi ani midi, podobała mi się jak tylko weszła przed wakacjami do hamów, ale stwierdziłam, że nie jest warta kwoty, która jest na metce (nie pytajcie ile było, ni cholery nie pamiętam ale kojarzy mi się, że 79). Za to gdy wisiała na wyprzedażowym wieszaku z czerwoną metką 20zł zaczęłam się zastanawiać. Efekt zastanawiania widoczny na poniższych fotkach. 

sukienka- h&m
kurtka- sh
łańcuch- terranova
pasek- naszyjnik z divy
kolczyki- chińskie centrum

185- Legginsy w renifery i różowa marynarka.

Wbrew temu co jest na większości blogów ja tu wiele o świętach pisać nie będę. Będę za to zaraz robić rajd po blogach bo świętowanie mi się już znudziło (w tym momencie można mnie zgromić za brak poszanowania tradycji, ale szanowałam 2 dni i już mam dość, można mi też wypominać uzależnienie od komputera tudzież blogosfery:P). Zrobiłam już nawet 3 zestawienia danych do licencjatu, skręciłam 22 dredloki, odświeżyłam drugie tyle, trzasnęłam dwa naszyjniki, 3 bransoletki, obejrzałam dużo filmów ignorując Kevina (mogę sobie ignorować, i tak nie mam Polsatu), zjadłam furę pierogów, więc święta można uznać za owocne.
Wcale nie z okazji świąt, wdziałam zimowo zdobione, reniferowe legginsy i mam cichą nadzieję, że nie robią mi z nóg baleronów. Gdyby jednak, proszę mnie pozostawić nieuświadomioną bo zamierzam w nich chodzić. Zwłaszcza, że nabyłam pseudo emu w hamie za całe 30zł i idealnie mi do siebie pasują. Po raz pierwszy od bardzo dawna mam na sobie inne legginsy niż czarne, a musicie wiedzieć, że tych wzorzystych mam całkiem pokaźną kolekcję, tylko jakoś do niczego mi nie pasują:D

marynarka- allegro
legginsy- chińskie centrum
buty, pierścionek- h&m
korale- terranova

184- Znajdź goryla czyli dworzec zaprasza.

Nastało wolne. Podróż pociągiem minęła mi dziś wyjątkowo łagodnie, bo wagon pozbawiony był światła, dlatego też wszyscy zgodnie się posnęli. Mnie w błogim śnie przeszkadzał jedynie dopominający się o swoje żołądek. Spać, spałam, ale nie błogo.

A żeby było w temacie to nie mogę nie wspomnieć, że zdjęcia powstały prawie na dworcu, bo na schodach wiodących na PKP Powiśle. Mam słabość do wszystkich pomazanych ścian, drzewa, kwiatki i krzaki nie dla mnie. Z pomazanych ścian musiałam jedynie usunąć czyjś numer telefonu, który jakiś inteligent zostawił w wiadomym tylko dla siebie celu.

Ałtficik zwłaszcza na tym tle to mała kolorystyczna sraka (sorry, elokwencja śpi nadal, nic lepszego mi do głowy nie przychodzi). Gdyby ktoś troszczył się o moje cztery litery, śpieszę donieść, że zakryte są szortami.

Czy tylko mnie naścienne dzieło z ostatniej foty przypomina goryla?

tunika- cropp
narzutka- Szafa
buty- boot square
kolczyki- flo
chustka- bazar

183- Dość żarówiasto i rzecz o sprzątaniu.

Wszystko posprzątane, poukładane, wyniosłam z pokoju 6 siatek rzeczy niepotrzebnych z przeznaczeniem oddać lub zutylizować w zależności od zawartości. Z rzeczy dziwnych znalazłam: 6 farb do włosów, 3 napoje energetyczne, 1 truskawkową flaszkę, torbę z nakrętkami i zestaw kredek. Efekt zostanie dopełniony w środę wieczorem gdy przyjadę do domu już na święta i w nowym pudle zamieszkają wszystkie syntetyki walające się w dwóch pokojach i na strychu. Wtedy będę już pedantycznie zaspokojona.

Po raz pierwszy od dawna wyprostowałam włosy i nie mogłam sie nadziwić jak są długie. Ciągle noszę się z zamiarem obcięcia ale jakoś brak mi odwagi.
Choć nie byłam na Atlanticowym spotkaniu to mam na sobie ichnią koszulkę- czyli i ja zostałam obdarowana:) Zestaw mi wyszedł dość żarówiasty, choć padło też pytanie czy mam jakiś egzamin, że wyglądam tak grzecznie. Może ja się nie ubieram jakoś bardzo elegancko na swoje egzaminy- bo u mnie nie trzeba- ale jednak na pomarańczowo-czerwono bym nie wyskoczyła:D

bluzka- Atlantic
spódnica- New Yorker
naszyjnik- diva
kolczyki- six
pierścionek- h&m
na ręce- opaska z New Yorkera

182- Stare nowe włosy, i 42 jako nowe 36.

Dredloki zdjęte, częściowo już dokręcone czekają na ponowne założenie. Ja tymczasem z lekką głową mogłabym rześko ćwiczyć na włefie gdyby nie to, że dostałam jakiś czas temu zwolnienie lekarskie i mam nie ćwiczyć. Czuję się trochę jak leser, ale jak dawali, to korzystam. I nawet chwilowo cieszę się z faktu posiadania normalnych włosów.

W jednym z moich ulubionych radomskich szmatlandów regularne ceny zazwyczaj przyprawiają mnie o dość tępy wyraz twarzy- no bo jak to, że w ciucholandzie tunika kosztuje 35zł- wtf? Ale i tam, od czasu do czasu urządzane są przeceny. I tak o to, na sobie mam sukienkę za 5 złotych, którą musiałam lekko przerobić- bo rozmiar 42 to jakby trochę większy niż noszę zazwyczaj.
Przyznaję się bez bicia, że wpadłam w szał sprzątania. Dawno nie miałam tu takiego porządku zarówno w ciuchach, książkach, wszystkich duperelach jak i nawet w studyjnych folderach na kompie. Nie mogę się doczekać, aż jutro dojadę do Radomia i tam całą zawartość szafek wywalę na środek pokoju i przeorganizuję. A potem będę prasować i układać. O tak.

sukienka- sh
narzutka- stradivarius
naszyjnik- diy
coś na ręce- terranova

181- Maxi w roli niemaxi i pożegnanie z dredami.

Ostatni zdredowany post- rozdredowałam się tydzień temu ale oczywiście jak zawsze mam zaległości ze zdjęciami. Za dredami już tęsknię, ale pewnie niedługo wrócą, choć w lekko innej wersji kolorystycznej. Mam ochotę strzelić sobie część blondów zwłaszcza, że rozjaśniacz leży w szafce i mnie korci, ale zdrowy rozsądek jeszcze mi zabrania.
Noszenie maxi w roli niemaxi to dobry sposób na zachowanie jej zimą w stanie czystości, choć oczywiście na razie na szczęście białe ustrojstwo nie czepia się ubrań. I miejmy nadzieję, że jak najdłużej nie będzie na to szans. Najwygodniejszy sposób to jednak nie jest.

sukienka, kolczyki- h&m
kurtka- sh
łańcuch- terranova